اندیشکده «موسسه دموکراسی اسرائیل» (IDI) در گزارشی تحلیلی[1] به قلم دکتر تهیلا شوارتز آلتشولر ( Dr. Tehilla Shwartz Altshuler)، پژوهشگر ارشد حوزه فناوری و دموکراسی و استاد سابق دانشگاه عبری اورشلیم، به بررسی پیامدهای قطع همکاری مایکروسافت با یگان ۸۲۰۰ پرداخت. این گزارش که با لحنی هشداردهنده منتشر شده، این اقدام را «شلیک هشداردهنده» مایکروسافت به تمامی ساختار امنیتی «وابسته» اسرائیل معرفی میکند.
شرکت مایکروسافت در هفتههای اخیر اعلام کرد دسترسی یگان ۸۲۰۰ به برخی از خدمات ابری و هوش مصنوعی پلتفرم آژور را قطع کرده است. این اقدام پس از افشای گزارشهایی مبنی بر استفاده این یگان از فناوریهای مایکروسافت برای نظارت گسترده بر فلسطینیان در کرانه باختری و غزه صورت گرفته است. مایکروسافت این استفاده را نقض شرایط خدمات خود دانسته و آن را «نامتناسب با اصول اخلاقی شرکت» اعلام کرده است.
فارغ از صحت و سقم قضیه و پرداختن به تردیدهایی واقعی درباره نیت مایکروسافت از این اقدام، در تحلیل این اندیشکده صهیونی چهار حلقه از پیامدهای محتمل این اتفاق بررسی شده است:
حلقه اول: اطلاعات سیگنالی در معرض خطراولین ضربه به اطلاعات سیگنالی (SIGINT) وارد شده است. عملکرد پلتفرم تحلیل دادههای حجیم و خطوط لوله هوش مصنوعی که برای رمزگشایی و تحلیل ارتباطات دشمن حیاتی هستند، اکنون به تصمیم شرکت مایکروسافت وابسته است. «چشمها و گوشهای اسرائیل [ابزارهای جمعآوری سیگنال] ممکن است نه توسط جمرها و اخلاگرهای دشمن، بلکه توسط یک دکمه در آمریکا خاموش شوند.»
حلقه دوم: فرماندهی، کنترل و سیستمهای میدان نبرددومین پیامد سیستمهای عملیاتی در میدان نبرد را در خطر قرار میدهد. امروزه داشبوردهای فرماندهی، ابزارهای نقشهبرداری، سامانههای ارتباطی رمزنگاریشده و حتی شبیهسازهای آموزشی نظامی، همگی بر پایه همان زیرساختهای فضای بری تجاری ایجاد شدهاند. قطع ماژولهای یادگیری ماشین مورد استفاده در هدفگیری یا لجستیک، میتواند هماهنگی نیروها در میدان نبرد را مختل کند.
حلقه سوم: توهم «نیمبوس»به دنبال این اتفاق دولت اسرائیل برای آرامش افکار عمومی خود، به پروژه «نیمبوس» (همکاری با گوگل و AWS برای ایجاد مراکز داده محلی) اشاره کرد. اما گزارش IDI هشدار میدهد که حتی این مراکز داده نیز در واقع مستقل نیستند؛ چرا که همچنان تحت شرایط قراردادی شرکتهای آمریکایی قرار دارند. بنابراین، «سرورها ممکن است در پتخ تیکوا باشند، اما سوئیچ خاموشکننده همچنان در کالیفرنیا است.»
حلقه چهارم: دفاع مدنی و امنیت داخلی در نهایت، این موج به سیستمهای ترکیبی امنیتی- غیرنظامی نیز میرسد: سامانههای تشخیص چهره در فرودگاهها، کنترل مرزها، سامانههای زیستسنجشی و حتی اپلیکیشنهای هشدار در زمینه پدافند غیرعامل یا دفاع مدنی.در این گزارش ترسناکترین سناریو برای اسرائیل تصور میشود و بر امکانپذیر بودن آن تاکید میکند: «حتی ممکن است فضای ابری آمازون در زمان بحران نظامی، API هوش مصنوعی ارتش اسرائیل را قطع کند یا گوگل پلی، اپلیکیشن هشدار حملات هوایی را از دسترس خارج کند». این فناوریهای اصلی جهت تامین امنیت اشغالگران شدیداً به فناوری آمریکایی وابسته است.
نتیجهگیری استراتژیک گزارش این است که اسرائیل با وابستگی به غولهای فناوری آمریکایی توانسته کارآمدی اکوسیستم فناوری خود را بالا ببرد اما در واقع حاکمیت دیجیتال خود را از دست داده است.
«تنها وجود سرورها در داخل کافی نیست؛ آنچه اهمیت دارد کنترل از داخل است. تا زمانی که اسرائیل نتواند ظرفیتهایی واقعاً مستقل برای دادههای خود ایجاد کند یا حداقل ضمانتهایی نقضنشدنی از طرف آمریکایی دریافت نکند، دکمه نابودی امنیت اسرائیل در دستان غولهای فناوری [آمریکایی] خواهد بود».
