در حالی که شرکت البیت طرف قرارداد و موضوع قرارداد را محرمانه اعلام کرده بود، به نظر این امارات متحده عربی است که قرارداد امنیتی هشت ساله با غول نظامی صهیونیستی امضا کرده است.
این بزرگترین و محرمانهترین قرارداد تاریخ شرکت البیت با یک کشور خارجی است. این قرارداد شامل یک سامانه نظامی استراتژیک است و با مشارکت کامل وزارت جنگ رژیم نهایی شده است. در اعلام رسمی این قرارداد هویت کشور طرف قرارداد و جزئیات فنی این سیستم به طور کامل محرمانه اعلام شد و براساس مفاد توافق، افشای هرگونه اطلاعات ممکن است منجر به لغو فوری قرارداد شود.
البیت اندکی پس از امضای توافق، در اظهارنامهای که عمداً مبهم بود و به بورس تلآویو ارائه شد، این معامله را صرفاً به عنوان «یک محصول استراتژیک برای یک مشتری بینالمللی» توصیف کرد. با اینوجود نشریه فرانسوی اینتلجنس آنلاین[1] در گزارشی پرده از مشتری مرموز این قرارداد برداشت: امارات متحده عربی.
امارات از سال 2022 با پیوستن به توافقنامه ابراهیم همکاریهای نظامی گستردهای را با رژیم آغاز کرد. گفته میشود[2] که شرکتهای نظامی دولت اسرائیل مانند رافائل و صنعت هوافضا دفاتری در امارات دارند. امارات از 2022 با شرکت رافائل برای دریافت موشکهای پدافند هوایی اسپایدر و با شرکت البیت جهت سیستم حفاظتی برای هواپیماها قرارداد بست. به گزارش منابع غیررسمی امارات مشتری سامانه دفاع هوایی باراک MX از شرکت IAI بوده است. به تازگی در ابتدای سال 2025 [3]هولدینگ بزرگ نظامی امارات با نام Edge Group توانست 30 درصد از سهام استارتاپ نظامی ThirdEye را تصاحب کند. این استارتاپ در زمینه توسعه فناوریهایی جهت شناسایی پهپادها و هواگردها و اخلال در حرکت آنها کار میکند.
شرکت البیت سیستمز یکی از تأمینکنندگان اصلی جنگافزار برای ارتش اسرائیل است و برنامههای توسعه متعددی را برای فناوریهای پیشرفته نظامی، از مهمات و پهپاد گرفته تا سیستمهای اطلاعاتی، الکترواپتیکی و توپخانهای، هدایت میکند. البیت در سهماهه سوم سال 2025 با افزایش ۱۲ درصدی درآمد و حجم درآمد معوقه آن به ۲۵.۲ میلیارد دلار رسیده است که نشاندهنده تقاضای بیسابقه جهانی برای سلاح است.
ماه گذشته بژالل ماچلیس (Bezhalel Machlis)، مدیرعامل البیت از احتمال عادیسازی روابط بین اسرائیل و عربستان سعودی و پیامدهای مثبت آن برای این شرکت گفت[4]: «توافقنامههای ابراهیم فرصتهای بیشتری را برای البیت ایجاد کرد. هر کشوری که به این توافقنامهها بپیوندد، از جمله عربستان سعودی که بودجههای دفاعی بسیار زیادی دارد، به وضوح فرصتهای جدیدی را برای ما ایجاد میکند».
به تازگی یونان[5] نیز قرارداد 750 میلیون دلاری بار شرکت البیت منعقد کرد.
حجم غیرمعمول این معامله همزمان با فرایند خرید 48 جنگنده F-35 آمرکایی توسط عربستان، باعث شده کارشناسان داخلی رژیم نگران از دست رفتن برتری نظامی رژیم در منطقه شوند. از دید تحلیلگران، چنین قراردادی اسرائیل را در موقعیتی متناقض و آسیبپذیر قرار میدهد؛ از یک سو صادرات یک سیستم استراتژیک پیشرفته را تأیید میکند و از سوی دیگر هشدار میدهد که اقدامات مشابه از سوی متحدان میتواند بر برتری نظامی آن در منطقه تأثیر منفی بگذارد.
بهنظر میرسد این معامله بخشی از راهبرد کلان رژیم صهیونیستی برای تأمین مالی صنایع دفاعی از طریق صادرات باشد[6]؛ سیاستی که در سالهای اخیر و در پی فشارهای بودجهای و افزایش نیازهای عملیاتی ارتش، بیش از پیش دنبال شده است[7]. در این چارچوب، به جای اتکای صرف به بودجه دولتی، فروش تسلیحات و فناوریهای پیشرفته به کشورهای منتخب بهعنوان یک منبع درآمد پایدار در دستور کار قرار گرفته است.
این راهبرد دو هدف اصلی را دنبال میکند:
- نخست، تأمین مالی توسعه و نوآوری نظامی داخلی بدون آنکه فشار مستقیمی بر بودجه عمومی وارد شود.
- دوم، بهرهگیری از صادرات تسلیحاتی بهعنوان اهرم ژئوپلیتیک.
این مدل، بودجه دولتی محدود را با درآمد بالای صادراتی تلفیق کرده و امکان سرمایهگذاری هدفمند در حوزههایی مانند هوافضا، پهپادها، سامانههای پدافند هوایی و فناوریهای الکترواپتیکی را فراهم میسازد.
اما فروش فناوریهای حساس به بازیگران منطقهای میتواند به تغییر موازنه قدرت منجر شود و رژیم صهیونیستی را در موقعیتهای متناقض راهبردی قرار دهد؛ موضوعی که در نگرانیهای مرتبط با فروش F-35 به عربستان نیز بهوضوح دیده میشود. از نگاه تحلیلگران، این روند بیانگر الگوی جدید راهبردی رژیم است: “استفاده از صادرات تسلیحاتی بهعنوان ابزار قدرت و تأمین مالی صنایع دفاعی، اما با هزینه بالقوه افزایش ریسکهای امنیتی و کاهش شفافیت.”
