پس از اقدام پیشگامانه ایتالیا برای جلوگیری از انتقال فولاد نظامی از طریق بنادر این کشور به فلسطین اشغالی، فشار جنبش ضداسرائیلی «BDS» برای جلوگیری از چنین انتقالاتی همچنان رو به افزایش است. آخرین گزارش‌ها تأیید می‌کند که محموله دیگری از همان نوع فولاد نظامی به مقصد فلسطین اشغالی در 27 خرداد در بندر «پورت سعید» مصر تخلیه شده است. فعالان مصری در نامه‌ای به دادستان کل مصر خواستار توقیف این محموله تا پایان تحقیقات شدند.[1]
یکی از قایق‌های معترضین ایتالیایی در نزدیکی بندر Gioia Tauro [2]
این محموله نظامی از شرکت هندی «R L Steels & Energy» ارسال و پیش از رسیدن به مصر از طریق بندر طنجه در مراکش ترانزیت شده بود. بر اساس داده‌های تجاری موجود مقصد نهایی این محموله نظامی، شرکت اسرائیلی «IMI Systems» متعلق به «Elbit Systems» بوده است. اواسط خردادماه، ۲۷ کانتینر، با محموله یکسان از همان تأمین‌کننده، توسط مقامات ایتالیایی برای بازرسی توقیف شد و پس از بررسی‌ها مراجع رسمی ایتالیا تأیید کردند که این محموله نمی‌تواند بدون مجوز خاص از «سازمان کنترل تسلیحات و مواد دو منظوره» این کشور سفر خود را به اسرائیل ادامه دهد. این محموله فولاد نظامی برای تولید ۱۵ هزار گلوله توپ ۱۵۵ میلی‌متری کفایت می‌کرد.[3]
استفاده رژیم صهیونیستی از بنادر مصر بی‌سابقه نیست. در جریان نسل‌کشی غزه از اکتبر 2023 تا کنون گزارش‌های متعدد نشان داده که بنادر مصر محموله‌های نظامی‌ای را دریافت کرده‌اند که توسط بنادر اروپایی رد شده است.[4] برای مثال:
در فوریه 2024، کشتی کانتینری «PAN GG» با پرچم مصر، همزمان با نسل‌کشی غزه 25 سفر متوالی را طی یک سال بین پورت سعید و دخیلا در اسکندریه به بندر اشدود اسرائیل انجام داد.
در ماه مه 2024 وب‌سایت عبری «port2port» گزارش داد که «Medkon Lines» دو مسیر کشتیرانی ایجاد کرده است، یکی بندر راونا ایتالیا را به اسکندریه و به بنادر اسرائیلی اشدود و حیفا متصل می‌کند و دیگری بنادر مصر را مستقیماً به بنادر اسرائیل متصل می‌کند.
در اکتبر 2024، کشتی «MV Kathrin» پس از ممانعت نامیبیا، آنگولا و مالت از پهلوگیری آن، در اسکندریه پهلو گرفت. این کشتی حامل 150000 کیلوگرم مواد منفجره از نوع «RDX» برای شرکت «Elbit Systems» بود تا در ساخت بمب، خمپاره و موشک برای عملیات در غزه و لبنان استفاده شود.
در 22 دسامبر 2025، کشتی باری «Holger G» پس از رد شدن توسط چندین کشور در پورت سعید پهلو گرفت. این کشتی حامل 440 تن تجهیزات نظامی، اجزای خمپاره و فولاد از هند به حیفا بود که برای انتقال به «Elbit Systems» در نظر گرفته شده بود.
و نهایتاً در مارس 2026 کشتی «MSC Danit» که حامل 23 کانتینر شامل حدود 600 تن فولاد نظامی از هند به اسرائیل بوده و از بندر ویژینجام هند حرکت کرده بود، پس از یک توقف سه روزه در بندر سینس پرتغال در 24 مارس به بندر ابوقیر در مصر رسید. این اتفاق پس از آن رخ داد که این کشتی در هنگام پهلوگیری در اسپانیا، ایتالیا، یونان و ترکیه به دلیل اعتراضات عمومی با موانعی روبرو شد. این کشتی در حال انتقال 23 کانتینر حامل حدود 600 تن فولاد نظامی از هند به اسرائیل بود که طبق گزارش‌ها برای تولید حدود 13000 گلوله توپ 155 میلی متری کافی است که می‌تواند با انواع کلاهک‌های متعارف و غیرمتعارف از جمله مهمات خوشه‌ای و فسفر سفید تجهیز شود.
همکاری مصر با رژیم صهیونیستی در زمینه کشتیرانی تنها به حمل‌ونقل ادوات نظامی محدود نمی‌شود؛ برای مثال طبق تحقیقات مؤسسه «Data Desk» بسیاری از محموله‌های نفت و فرآورده‌های نفتی که در جریان نسل‌کشی غزه برای رژیم ارسال شده، خصوصاً توسط کشورهایی مانند برزیل و روسیه، به مقصد پوششی بندر «پورت سعید» مصر ارسال شده و نفتکش‌ها در آب‌های نزدیک به آن بندر فرستنده «سامانه شناسایی خودکار» خود را خاموش کرده و به سمت بنادر فلسطین اشغالی حرکت کرده‌اند. دو بندر مصری «سیدی کریر» و «عین السخنه» نیز چنین نقشی را ایفا کرده‌اند.[5]
