تکیهگاه اصلی قدرت نظامی اسرائیل نیروی هوایی آن است. به نظر میرسد سادهترین عنصر حیاتی در فعالیت نیروی هوایی، عنصر سوخت است.
«مرکز تحقیقات درباره شرکتهای چندملیتی» (SOMO) واقع در آمستردام ضمن ارائه گزارشی درباره منابع رژیم صهیونیستی برای تأمین سوخت جت، به این حقیقت اشاره کرده است که پس از صدور حکم 26 ژانویه 2024 توسط دادگاه بینالمللی دادگستری (ICJ) اکنون شرکتها تحت قوانین بینالمللی باید از ارائه تجهیزاتی که میتواند برای جنایات جنگی استفاده شود، خودداری کنند و دولتها موظفند برای متوقف کردن انتقال چنین لوازمی به اسرائیل وارد عمل شوند.
طبق گزارش SOMO اسرائیل در سال 2023 حدود 8 ملیون بشکه سوخت جت تولید کرده. 92 درصد از کل نفت خام مصرفی در اسرائیل وابسته به واردات است. علاوه بر این در همان سال آمریکا حدود 2 ملیون بشکه سوخت جت جنگی برای اسرائیل ارسال کرده. علاوه بر این امکان دارد کشورهای اروپایی هم مقداری سوخت جت به اسرائیل ارسال کنند ولی آمار شفافی از آن یافت نشد.
اسرائیل دو پالایشگاه دارد که هردو قابلیت تولید سوخت جت را دارند: پالایشگاه حیفا و پالایشگاه اشدود. در سال 2023 پالایشگاه حیفا حدود 4 ملیون و 700 هزار بشکه و پالایشگاه اشدود حدوداً 3 ملیون و 400 هزار بشکه سوخت جت تولید کردند. شرکت بازان (Bazan) که پالایشگاه حیفا به آن تعلق دارد، در دسامبر ۲۰۲۳ در یک ویدیوی تبلیغاتی بر تأمین انرژی برای ارتش اسرائیل تأکید کرده و شعار داد: «با هم پیروز خواهیم شد.» شرکت پاز (Paz Oil) هم که عملاً پالایشگاه اشدود را در اختیار دارد از سال 2016 با وزارت جنگ رژیم قراردادی بسته که در هفت پایگاه هوایی به هواپیماهای نظامی سوخت رسانی کند.
اما طبق بررسیهای مرکز SOMO به نظر نمیرسد که اسرائیل بتواند تمام عملیات هوایی نظامی خود علیه غزه را صرفاً براساس سوخت تولید شده در داخل سرزمینهای اشغالی انجام دهد. سوخت جت شامل انواع مختلفی از سوخت جنگنده تا سوخت جتهای مسافربری است. سوخت ارسالی از آمریکا تقریباً بلااستثنا از نوع JP-8 بوده که مخصوص جتهای جنگنده است. این سوخت عمدتاً توسط شرکت والرو (Valero) به سفارش ارتش آمریکا تولید شده و شرکت حمل و نقل دریایی اورسیز (Overseas) آن را از تگزاس به عسقلان منتقل میکند. محمولهها بلااستثنا در بندر عسقلان تخلیه شده است.
