کشیدگی ردیف و محتوا

براساس مجموعه‌ای از ایمیل‌های افشاشده متعلق به ایهود باراک، نخست‌وزیر پیشین اسرائیل، جفری اپستین با بهره‌گیری از شبکه نفوذ سیاسی و منابع مالی خود، در میانجی‌گری برای شکل‌گیری یک توافق همکاری امنیتی میان دولت‌های اسرائیل و مغولستان نقش داشته است. این مجموعه تازه از ایمیل‌ها که میان باراک و اپستین ردوبدل شده تا حد زیادی از سوی رسانه‌های جریان اصلی نادیده گرفته شده اما حاوی زمینه‌ها و اطلاعات مهم و تازه‌ای درباره نحوه فعالیت‌های اپستین است.

سال‌هاست که ارتباطات شخصی اپستین با اسرائیل، از جمله با مقام‌های ارشد سیاسی مانند ایهود باراک و ایهود اولمرت و همچنین کمک‌های مالی او به نهادهایی نظیر «دوستان ارتش دفاعی اسرائیل» شناخته شده است. با این‌حال، فعالیت‌های اپستین در مغولستان برای نخستین بار نشان می‌دهد که او در تسهیل توافقی نقش داشته که در نهایت به انعقاد یک توافق امنیتی میان اسرائیل و کشورهای دیگر انجامیده است.

ایمیل‌های افشاشده توسط گروه هکری «حنظله» که از آن به‌عنوان گروهی حامی فلسطین با ارتباطات احتمالی با ایران یاد می‌شود، منتشر شده‌اند. این اسناد از طریق وب‌سایت «Distributed Denial of Secrets»، یک سازمان غیرانتفاعی فعال در حوزه افشاگری و اشتراک‌گذاری اسناد در دسترس قرار گرفته‌اند. هرچند این ایمیل‌ها فاقد امضای رمزنگاری‌شده هستند اما شامل حجم قابل‌توجهی از تصاویر خصوصی منتشرنشده و اسناد مربوط به باراک و حلقه نزدیکان او می‌شوند؛ از جمله اطلاعاتی که در زمان خود به‌صورت عمومی شناخته‌شده نبودند. (جزئیات بیشتر درباره صحت‌سنجی این اسناد در انتهای مقاله آمده است.)

پیام‌هایی که بازه زمانی سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ را دربرمی‌گیرند، از مکاتباتی نزدیک و گاه روزانه میان باراک و اپستین حکایت دارند. در این گفتگوها، راهبردهای سیاسی و تجاری مورد بحث قرار گرفته و اپستین هم‌زمان هماهنگی دیدارهای باراک با دیگر اعضای محافل نخبه و بانفوذ را برعهده داشته است. اپستین در سال ۲۰۰۸ به اتهام «فراهم‌کردن فرد خردسال برای فحشا» به جرم خود اعتراف کرده بود؛ با این‌حال، باراک هرگونه اطلاع از قاچاق جنسی و سوءاستفاده از خردسالان توسط اپستین را رد کرده است.

این مقاله نخستین بخش از مجموعه‌ای است که به بررسی فعالیت‌های اپستین در راستای منافع نظامی اسرائیل می‌پردازد به‌ویژه نقشی که او در توسعه صنعت جنگ سایبری اسرائیل ایفا کرده است.

رشد صنعت نظارت سایبری و تسلیحات دیجیتال اسرائیل در دو دهه گذشته یکی از مهم‌ترین تحولات ژئوپلیتیکی بوده و ابزارهای پیشرفته هک را به‌صورت بسته‌های «آماده‌به‌کار» در اختیار نیروهای پلیس و نظامی در سراسر جهان قرار داده است. گسترش حملات موسوم به «صفر کلیک» که بدون هیچ‌گونه تعامل از سوی هدف انجام می‌شوند در کنار فراگیرشدن دستگاه‌های متصل به اینترنت در منازل، ادارات و مراکز صنعتی، ظرفیت‌ها و امکانات تازه‌ای را برای سازمان‌های اطلاعاتی و شبکه‌های پیرامون آن‌ها ایجاد کرده است.

در سایه این رونق سایبری اسرائیل، جفری اپستین قرار داشت؛ فردی که با اتکا به شبکه نخبگان سیاسی و مالی خود به ایهود باراک و در نهایت به خود دولت اسرائیل کمک کرد تا نفوذ شرکت‌های فناوری جاسوسی اسرائیلی را در کشورهای خارجی افزایش دهند. اپستین از طریق سرمایه‌گذاری‌های خطرپذیر و کمک‌های مالی به سازمان‌های خیریه – نهادهای «غیردولتی» که بستر لازم برای توافق‌های رسمی امنیتی اسرائیل را فراهم می‌کردند- به‌طور فعال از صنعت اطلاعاتی اسرائیل حمایت می‌کرد. روایت توافق امنیتی اسرائیل و مغولستان در سال ۲۰۱۷، دریچه‌ای است به ماهیت واقعی و دامنه گسترده فعالیت‌های اپستین.

تصویری از ایهود باراک سوار بر شترایهود باراک در آوریل ۲۰۱۳ در مغولستان، ایمیلی با عنوان «من و شتر دو کوهان» ارسال کرد.

 

چگونه جفری اپستین به انعقاد توافق امنیتی اسرائیل با مغولستان کمک کرد

نوشته مرتضی حسین و رایان گریم

در آوریل ۲۰۱۳، تقریباً دقیقاً یک ماه پس از کناره‌گیری از سمت وزیر دفاع اسرائیل، ایهود باراک به مغولستان سفر کرد تا با «تساخیاگین البگدورج (Tsakhiagiin Elbegdorj)» رئیس‌جمهور این کشور و مقام‌های ارشد امنیتی دیدار کند. برنامه سفر به مغولستان از ژانویه همان سال کلید خورده بود؛ زمانی‌که باراک، نخست‌وزیر پیشین اسرائیل، همچنان در دولت این کشور حضور داشت. هدف کلی این دیدار، فراهم‌سازی زمینه ورود صنعت دفاعی اسرائیل به بازار مغولستان و هم‌زمان جست‌وجوی فرصت‌های تجاری برای مشتریان شرکت مشاوره‌ای باراک بود. در جریان این سفر باراک از مرکز آموزش نیروهای عملیات ویژه در نزدیکی اولان‌باتور (Ulaanbataar) بازدید کرد.

در حالی‌که جفری اپستین به‌طور فیزیکی در این سفر حضور نداشت، اما بنا بر مجموعه‌ای از ایمیل‌های هک‌شده میان اپستین و باراک که توسط وب‌سایت «Distributed Denial of Secrets» منتشر و از سوی «Drop Site» اصالت آن‌ها تأیید شده او در پشت صحنه به هماهنگی این رویدادها کمک می‌کرد. اپستین، سرمایه‌دار نیویورکی و تسهیل‌گر بانفوذ محافل نخبگانی که بعدها به‌دلیل نقش خود در قاچاق جنسی دختران زیر سن قانونی بدنام شد، در سال ۲۰۱۹ در زندان جان باخت. ایمیل‌ها نشان می‌دهند که او علاوه‌بر فعالیت‌های مجرمانه‌اش از شبکه ارتباطات سطح بالای خود برای میانجی‌گری یک توافق به نفع اسرائیل نیز استفاده کرده است.

سفر باراک به مغولستان هم‌زمان با سفر «ترژه رود-لارسن (Terje Rød-Larsen)»، رئیس مؤسسه بین‌المللی صلح، یک اندیشکده غیرانتفاعی فعال در حوزه دیپلماسی چندجانبه انجام شد. باراک و رود-لارسن هر دو از اعضای حلقه اجتماعی اپستین بودند و روابط نزدیکی با یکدیگر داشتند. رود-لارسن از میانجی‌های کلیدی توافق‌نامه‌های اسلو در سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۵ میان اسرائیل و سازمان آزادی‌بخش فلسطین بود؛ توافق‌هایی که در دوره فرماندهی باراک بر ارتش اسرائیل شکل گرفت. حتی پیش از خروج باراک از دولت، دست‌کم تا سال ۲۰۱۰، این دو یک کانال ارتباطی غیررسمی از طریق ایمیل شخصی باراک داشتند که از آن برای تنظیم دیدارها و تبادل مطالب مرتبط با دیپلماسی بین‌المللی استفاده می‌کردند.

در ۲۱ آوریل ۲۰۱۳، باراک نشستی را در عمارت اپستین در نیویورک برای ارائه «مروری بر روزهای پیش‌رو» ترتیب داد. روز بعد، رود-لارسن ایمیلی برای باراک ارسال کرد که در آن جزئیات پیشنهادی درباره تشکیل یک تیم مشورتی متشکل از «کارشناسان شناخته‌شده بین‌المللی» ارائه شده بود؛ تیمی که می‌توانست جذب سرمایه‌گذاری خارجی در صنایع کلیدی مغولستان را تسهیل کند. پیش‌نویس این پیشنهاد بر «فرصت» بزرگ ناشی از «منابع طبیعی عظیم مغولستان (عمدتاً مواد معدنی و فلزات)» تأکید داشت و وعده می‌داد که این ابتکار می‌تواند رشد اقتصادی مغولستان را تسریع کرده و جایگاه بین‌المللی آن را تقویت کند. باراک در پاسخ به این پیشنهاد نوشت: «سنجیده، آینده‌نگرانه و ضروری».

مکاتبات بین باراک و اپستین در آوریل ۲۰۱۳، اندکی پیش از سفر او به مغولستان. (تمام زمان‌های ذکر شده در ایمیل‌ها به وقت محلی آسیا/کابل هستند)

پاسخ باراک به پیشنهاد رود لارسنپاسخ باراک به پیشنهاد رود-لارسن برای هیئت مشاوره مغولستان در آوریل ۲۰۱۳.

گفت‌وگوهای آرشیوشده نشان می‌دهد که باراک و اپستین دو دیدار دیگر نیز در نیویورک، در تاریخ‌های ۲۲ و ۲۴ آوریل هماهنگ کرده بودند. براساس برنامه سفری که کنسول‌گری مغولستان در اسرائیل از طریق ایمیل ارسال کرده بود، باراک عصر روز ۲۶ آوریل وارد اولان‌باتور شد. صبح زود روز بعد، باراک برای انجام یک تماس تلفنی نهایی تلاش کرد با اپستین ارتباط بگیرد و در پیامی نوشت: «جف سلام. از هیچ تلفنی نمی‌توانم به تو دسترسی پیدا کنم. لطفاً سعی کن با من تماس بگیری. حدود یک ساعت دیگر جلساتم اینجا شروع می‌شود و بعدش اوضاع پیچیده‌تر خواهد شد».

پیام باراک به اپستین بعد از ورود به مغولستانپیام باراک به اپستین، اندکی پس از ورود به مغولستان برای شرکت در نشست‌ها با مقامات مغولستان در اواخر آوریل ۲۰۱۳.

براساس برنامه سفر، در ۲۷ آوریل ۲۰۱۳، باراک ابتدا با «انختووشین تساگانداری (Enkhtuvshin Tsagaandari)»، دبیر شورای امنیت ملی مغولستان دیدار کرد و پس از آن با رئیس‌جمهور البگدورج، وزیر امور خارجه و وزیر دفاع این کشور ملاقات داشت. به درخواست باراک، مدیرعامل شرکت «صنایع تسلیحاتی اسرائیل (Israel Weapon Industries)» – که منشعب از شرکت دولتی «صنایع نظامی اسرائیل» است – هدیه‌ای را به تساگانداری تحویل داد: یک تپانچه «جریکو (Jericho)» در جعبه‌ای حکاکی‌شده با تاریخ، همراه با پیامی با این مضمون: «به پاس قدردانی از دوستی، همکاری و حسن نیت».

تپانچه جریکو هدیه شده به دبیر شواری امنیت ملی مغولستان تپانچه جریکو هدیه شده به دبیر شورای امنیت ملی مغولستان، انختوووشین تساگانداری. عکس توسط مدیرعامل شرکت صنایع اسلحه اسرائیل در ۱۷ آوریل ۲۰۱۳ برای ایهود باراک ارسال شد.

باراک مغولستان را سرشار از فرصت‌های روشن برای کسب سود می‌دید. در جریان این سفر، او ایمیلی به «ویکتور وکسلبرگ (Viktor Vekselberg)»، الیگارش روسی- اسرائیلی ارسال کرد و خواستار یک تماس تلفنی فوری شد. در روزهای منتهی به این سفر، باراک در حال مذاکره برای انعقاد یک قرارداد مشاوره‌ای با هلدینگ «رنووا (Renova)» متعلق به وکسلبرگ بود؛ قراردادی با هدف توسعه فرصت‌های انرژی، معدن و دیگر حوزه‌های صنعتی. باراک در ۲۸ آوریل در ایمیلی به وکسلبرگ نوشت: «من در مغولستان هستم. تا اینجا با بیشتر رهبران، از رئیس‌جمهور به پایین و چند فعال اقتصادی دیدار کرده‌ام… ایده‌ای به ذهنم رسیده که احتمالاً می‌تواند کمک‌کننده باشد».

در ۲۹ آوریل، در فاصله میان دیدارهای باراک با مقام‌های مغولستانی و مراسم رویدادهای بزرگداشت ریاست مغولستان بر «جامعه دموکراسی‌ها»، ترژه رود-لارسن ریاست یک نشست تخصصی درباره «بهار عربی» را در یک رویداد ترویج دموکراسی در اولان‌باتور بر عهده داشت؛ نشستی که باراک نیز به‌عنوان شرکت‌کننده در آن حضور یافت. همان روز، رود-لارسن یادداشت تفاهمی را با «لووسانواندان بولد (Luvsanvandan Bold)» وزیر امور خارجه مغولستان امضا کرد تا همکاری این کشور با مؤسسه بین‌المللی صلح (IPI) گسترش یابد.

در ادامه، اپستین روند جذب نزدیکان و همکاران خود را برای عضویت در شورای مشورتی مغولستانِ IPI آغاز کرد. در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۳، اپستین در ایمیلی به باراک ایده همکاری در کنار «لارنس سامرز (Lawrence Summers)»، اقتصاددان دانشگاه هاروارد و مقام سابق دولت‌های کلینتون و اوباما را مطرح کرد و نوشت: «بعدازظهر را با لری سامرز گذراندم؛ فکر می‌کنم همکاری‌اش با تو خوب از کار دربیاید.» باراک در پاسخ نوشت: «نظر بسیار مثبتی درباره او دارم، به‌ویژه در زمینه مشاوره به رؤسای کشورها. می‌توانیم با هم‌افزایی‌های زیاد، مکمل یکدیگر باشیم».

در دسامبر ۲۰۱۳، مؤسسه IPI یک توافق‌نامه با عنوان «قرارداد مشاوره ریاست‌جمهوری مغولستان» به مقام‌های این کشور ارائه کرد. طبق این قرارداد، گروهی از کارشناسان برای مشاوره درباره اصلاحات نهادی با هدف تقویت «صلح و امنیت جهانی» تشکیل می‌شد. براساس تحقیقی که روزنامه نروژی داگنس نرینگزلیو (Dagens Næringsliv – DN) در سال ۲۰۲۰ منتشر کرد، این توافق پیش‌بینی می‌کرد که هر عضو هیئت مشورتی ریاست‌جمهوری مغولستان ۱۰۰ هزار دلار دریافت کند.

در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۴، نخستین نشست این هیئت مشورتی در هتل اینترکانتیننتال داووس سوئیس برگزار شد. در این نشست، رئیس‌جمهور مغولستان و مشاور امنیت ملی این کشور، رود-لارسن و لارنس سامرز حضور داشتند. «کیل بوندویک (Kjell Bondevik)» (نخست‌وزیر پیشین نروژ)، «کوین راد (Kevin Rudd)» (نخست‌وزیر پیشین استرالیا)، باراک و اپستین نیز به‌صورت تلفنی در جلسه شرکت کردند. در دستورکار جلسه، عنوان شغلی اپستین «سرمایه‌گذار مالی» درج شده بود.

این نشست هم‌زمان با برگزاری مجمع جهانی اقتصاد (WEF) در همان سال بود؛ گردهمایی سالانه نخبگان جهانی. گزارش‌های خبری تأیید می‌کنند که سامرز در آن سال در این رویداد حضور داشته است. هتل اینترکانتیننتال یکی از کانون‌های اصلی فعالیت‌ها در داووس به‌شمار می‌رود و بنابر تصاویر منتشرشده در فضای مجازی، همان شب «کلاوس شواب (Klaus Schwab)» بنیان‌گذار مجمع جهانی اقتصاد، نیز در مراسمی موسوم به «شب مغولستان» با حضور رئیس‌جمهور این کشور شرکت کرد.

براساس پیش‌نویس صورت‌جلسه این نشست که در ایمیلی از سوی IPI برای باراک ارسال شده بود، سامرز پیشنهاد داد مغولستان یک صندوق ثروت ملی ایجاد کند تا درآمدهای حاصل از صادرات کالاهای خام را به‌صورت فعالانه در بورس سرمایه‌گذاری کند. او همچنین به بهبود روابط با شرکت چندملیتی معدنی «ریو تینتو (Rio Tinto)» توصیه کرد. اپستین علاوه‌بر صندوق ثروت ملی، پیشنهاد ارزیابی «تمام ساختارها و نهادهای مالی کشور» را مطرح کرد. باراک نیز توصیه کرد نیروهای مسلح مغولستان تمرکز خود را بر «مسائل امنیت داخلی»، به‌ویژه «نیاز به اطلاعات و اشراف اطلاعاتی قوی» معطوف کنند. بوندویک (Bondevik) نیز بر اهمیت برنامه‌های جامعه مدنی و «الگوی رفاه اسکاندیناوی» به‌عنوان راهی برای ارتقای حکمرانی مطلوب تأکید کرد.

بوندویک بعدها حضور اپستین در این نشست را انکار کرد و به روزنامه DN گفت: «به خاطر ندارم اپستین در کنفرانس‌های تلفنی ما شرکت کرده باشد و نام او نیز در این چارچوب مطرح نشد.» ایمیل وب‌سایت Drop Site به «مرکز اسلو»، یک سازمان غیردولتی که بوندویک بنیان‌گذار و رئیس اجرایی آن معرفی می‌شود بی‌پاسخ ماند. با این‌حال، مکاتبات میان اپستین و باراک به‌طور منظم ادامه یافت و اپستین به سیاستمدار پیشین اسرائیلی مشاوره می‌داد که چگونه از شبکه ارتباطاتش برای کسب درآمد استفاده کند. در ۲۱ فوریه، اپستین در ایمیلی به باراک نوشت: «با شعله‌ور شدن ناآرامی‌های مدنی در اوکراین، سوریه، سومالی و لیبی و استیصال کسانی که در قدرت هستند، آیا این شرایط برای تو ایده‌آل نیست؟» باراک در پاسخ نوشت: «از یک جهت حق با توست، اما تبدیل‌کردنش به جریان درآمدی کار ساده‌ای نیست. موضوعی برای شنبه».

مکالمات میان اپستین و باراک 2013باراک و اپستین اغلب در مورد موضوعات سیاسی با هم پیام رد و بدل می‌کردند، از جمله این پیام در فوریه ۲۰۱۴ درباره پیدا کردن مشتریان بیشتر برای باراک.

تا ۲۴ فوریه ۲۰۱۴، باراک هنوز هیچ پرداختی بابت مشارکت خود در هیئت مشورتی دریافت نکرده بود. او در ایمیلی به اپستین، ضمن قدردانی از زمان و انرژی‌ای که برای حمایت از تلاش‌هایش صرف می‌کرد، نوشت: «ممنون از وقتی که می‌گذاری به من کمک کنی تا درآمد بیشتری برای خانه فراهم کنم… آیا لازم است اطلاعات انتقال وجه را برای ترژه (Terja) ارسال کنم، یا بهتر است منتظر بمانم تا خودش با من تماس بگیرد؟»

اپستین در پاسخ نوشت: «بله، به ترژه (Terja). من همیشه کنار تو هستم».

«باید برای جف بفرستیم»

نقش اپستین در هیئت مشورتی در ماه‌های بعد پررنگ‌تر شد. در ۲۸ آوریل ۲۰۱۴، او برای هماهنگی یک تماس تلفنی درباره مغولستان به باراک ایمیل فرستاد. باراک با وجود آن‌که حدود یک سال از خروجش از دولت می‌گذشت، همچنان به‌طور فعال در تعاملات غیررسمی حوزه امنیت ملی نقش داشت؛ از انجام سفرهای سطح بالای دولتی در مقام یک شهروند عادی گرفته تا ارائه مشاوره‌های امنیتی که در برخی موارد در نهایت به انعقاد توافق‌های رسمی با دولت اسرائیل منجر می‌شد.

در ۲ مه ۲۰۱۴، اپستین پیامی برای باراک فرستاد تا به او یادآوری کند پیشنهاد مربوط به مغولستان را به رود-لارسن تحویل دهد. روز بعد، باراک یک یادداشت سیاستی مفصل برای رود-لارسن ارسال کرد که حوزه‌هایی چون اطلاعات نظامی، خدمات اضطراری و تشکیل یک نیروی واکنش سریع ملی را در بر می‌گرفت. در این یادداشت او طرحی برای «نوسازی توانمندی‌های Sigint, Humint and Visint»[1] -اشاره به شنود الکترونیکی و ایجاد شبکه‌های جاسوسی- ارائه داد؛ « مفاهیمی که به شنود الکترونیکی، ایجاد شبکه‌های جاسوسی و گردآوری اطلاعات تصویری اشاره دارند، از جمله از طریق پهپادها و سامانه‌های پایش شبکه‌های تلفن همراه. همچنین، این سند توصیه به خرید موشک‌های ضدتانک، توپخانه با دقت بالا و سامانه‌های پدافند هوایی می‌کرد. سربرگ این پیشنهاد حاوی نشان رسمی دولت اسرائیل بود؛ نشانی که استفاده از آن مستلزم تأیید وزیر کشور اسرائیل است و نام باراک در بالای آن درج شده بود.

شواهد نشان می‌دهد باراک از این پیشنهادهای سیاستی منافع شخصی نیز دنبال می‌کرد. او در بند پایانی یادداشت پیشنهاد داد که اسرائیل در حوزه‌هایی فراتر از امنیت – از جمله کشاورزی مدرن، مدیریت آب (به‌ویژه در صنعت معدن) و ایجاد مراکز پزشکی و تشخیصی پیشرفته- بر پایه تجربه خود از مغولستان حمایت کند. طبق ایمیل‌های موجود، باراک هم‌زمان در حال پیگیری توافق‌های شخصی با چند شرکت اسرائیلی فعال در حوزه‌های معدن، زیست‌فناوری کشاورزی و تجهیزات پزشکی بود.

با این‌حال، در سال بعد روند کار متوقف شد. مؤسسه IPI در اواخر سال ۲۰۱۴ تلاش کرد اما موفق نشد دیداری دوجانبه میان باراک و رئیس‌جمهور البگدورج ترتیب دهد. اندکی بعد، در مارس ۲۰۱۵، اپستین مبلغ یک میلیون دلار به باراک وام داد تا سرمایه اولیه یک استارتاپ اسرائیلی در مراحل ابتدایی با نام «Reporty Homeland Security» تأمین شود.

این شرکت به‌طور مشترک توسط پینخاس بوخریس (Pinhas Buchris) فرمانده پیشین یگان ۸۲۰۰ اطلاعات نظامی اسرائیل و یگان ۸۱ (واحد پیشرفته فناوری‌های اطلاعاتی) تأسیس شده بود. Reporty که اکنون با نام «Carbyne» فعالیت می‌کند، به مراکز امدادی و خدمات امنیتی امکان می‌دهد داده‌های دقیق مکانی، تصاویر و صدای زنده را مستقیماً از تلفن‌های همراه دریافت کنند. این سامانه در آن مقطع به‌صورت آزمایشی در برخی شهرداری‌های اسرائیل به کار گرفته شده بود و برای عرضه بین‌المللی در نوامبر ۲۰۱۵ برنامه‌ریزی می‌کرد.

دعوت اپستین از باراک برای شام با مقامات مغولستاناپستین در سپتامبر ۲۰۱۵، باراک را به صرف شام در خانه‌اش، با حضور رود-لارسن و مقام‌های دولت مغولستان، دعوت کرد.

در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۵، اپستین از باراک، رود-لارسن، رئیس‌جمهور البگدورج و «لونده‌گ پوروسورن (Lundeg Purevsuren)»، وزیر امور خارجه مغولستان، دعوت کرد تا برای صرف شام به منزل او در نیویورک بروند. پوروسورن پس از این دیدار، در ایمیلی به باراک و همسرش نوشت که از ملاقات لذت برده و برای سفر به اسرائیل برنامه‌ریزی کرده است. پنج روز پس از این شام، در اول اکتبر، بنابر گزارش روزنامه نروژی داگنس نرینگزلیو (DN)، رود-لارسن پرداخت مبلغ ۱۰۰ هزار دلار به اپستین را از محل بودجه‌های مؤسسه IPI که برای هیئت مشورتی مغولستان اختصاص یافته بود، مجاز دانست. با این‌حال، مؤسسه IPI هرگونه دریافت وجه از سوی اپستین را رد کرده و DN نیز به تأیید صریحی مبنی‌بر دریافت این مبلغ توسط اپستین دست نیافته است.

ایهود باراک و همسرش در عمارت اپستینایهود باراک و همسرش، نیلی پریئل، در عمارت اپستین شام صرف می‌کنند (سپتامبر ۲۰۱۵).

ایمیل‌های داخلی مؤسسه IPI که توسط روزنامه داگنس نرینگزلیو (DN) به دست آمده، از تلاش دیگری از سوی رود-لارسن برای جبران مالی اپستین حکایت دارد. در ژانویه ۲۰۱۶، پس از آن‌که «کوین راد»، عضو هیئت مشورتی، دریافت هرگونه پرداخت بابت مشارکت خود را رد کرد، رود-لارسن پیشنهاد داد سهم راد به اپستین پرداخت شود. او در ایمیلی نوشت: «برای حفظ ظاهر، باید آن را برای جف بفرستیم، هرچند مطمئنم چند برابرش به ما بازخواهد گشت!»

در ماه‌های بعد، اپستین و باراک به‌طور مشترک پلتفرم پاسخ اضطراری شرکت Reporty را به سرمایه‌گذاران بالقوه معرفی کردند. براساس ایمیل‌های افشاشده، اپستین در فوریه ترتیب دیداری در نیویورک میان باراک و «امیر الیخای (Amir Elichai)»، هم‌بنیان‌گذار Reporty، با «اندرو مک‌کورمک (Andrew McCormack)» و «جیمز فیتزجرالد (James Fitzgerald)» از شرکای صندوق Valar Ventures متعلق به پیتر تیل (Peter Thiel) را فراهم کرد. پس از این جلسه، مک‌کورمک در ایمیلی پیگیری‌کننده با لحنی مودبانه از سرمایه‌گذاری صرف‌نظر کرد؛ چرا که Valar قانع نشده بود Reporty  بتواند سامانه‌های سنتی اطلاع‌رسانی اضطراری را «جایگزین» کند. الیخای از مک‌کورمک خواست در تصمیم خود تجدیدنظر کند و نوشت: «ما از [دولت‌ها] نمی‌خواهیم یا مجبورشان نمی‌کنیم سیستم‌های فعلی‌شان را تغییر دهند… ما می‌خواهیم “مرد میانی” باشیم».

نخست‌وزیر پیشین اسرائیل از کارنامه امنیت ملی خود برای گشودن درهای بیشتر استفاده کرد: او Reporty را به «تئو چی هیان (Teo Chee Hean)» وزیر امنیت ملی سنگاپور معرفی کرد و توانست یک برنامه آزمایشی با دولت سنگاپور به دست آورد. باراک همچنین الیخای را به یک سرمایه‌گذار اسرائیلی در برزیل معرفی کرد که پیشنهاد داد Reporty را به رئیس خدمات امنیتی شهر ریو دو ژانیرو ارائه کند.

براساس اسناد معرفی به سرمایه‌گذاران که از طریق ایمیل برای باراک ارسال شده بود، تیم Reporty همچنین برنامه داشت فعالیت خود را در مغولستان نیز گسترش دهد. در یکی از اسلایدهای ارائه سرمایه‌گذاری مربوط به مه ۲۰۱۶، علامتی روی نقشه مغولستان دیده می‌شد که کنار آن نوشته شده بود: «منطقه جدید به‌زودی اضافه می‌شود».

ارائه سرمایه‌گذاران شرکت report homeland securityارائه‌ سرمایه‌گذاران شرکت «Reporty Homeland Security» در ماه مه ۲۰۱۶ که از طریق ایمیل برای باراک ارسال شد.

در اواخر سال ۲۰۱۷، مقام‌های امنیتی مغولستان و اسرائیل در اولان‌باتور دیدار کردند. طرفین بر سر همکاری در حوزه خدمات اضطراری به توافق رسیدند و درباره «معرفی فناوری‌های پیشرفته اسرائیلی به خدمات اضطراری مغولستان» گفتگو کردند. در سال ۲۰۱۹ نیز برای نخستین بار، افسران پزشکی ارتش دفاعی اسرائیل در رزمایش‌های مشترک نظامی با نیروهای مسلح مغولستان شرکت کردند.

هرچند بر پایه مکاتبات خصوصی اپستین با باراک او نقشی کلیدی در فراهم‌سازی زمینه‌های توافق ۲۰۱۷ میان دو کشور ایفا کرده بود، اما مشخص نیست که آیا در اجرای گام نهایی این توافق نیز دخالت داشته است یا نه. ایمیل‌های اپستین به صندوق پستی شخصی باراک، اندکی پس از ۲۲ آوریل ۲۰۱۶ به‌طور ناگهانی متوقف می‌شود؛ هم‌زمان با هفته‌ای که «گیسلین مکسول (Ghislaine Maxwell)» در پرونده Giuffre v. Maxwell در دادگاه منطقه‌ای جنوب نیویورک درباره تماس‌های ایمیلی خود با اپستین مورد بازپرسی قرار گرفت. استفاده باراک از ایمیل شخصی‌اش نیز در همین مقطع کاهش محسوسی یافت.

« از جزیره لذت ببر»

ارتباطات ادعایی اپستین با دولت‌ها و نهادهای اطلاعاتی خارجی سال‌ها محل گمانه‌زنی بوده است. با این‌حال، نقش او در طرح «هیئت مشورتی مغولستان» و ارتباط نزدیکش با باراک، شرکت‌های فناوری خصوصی مرتبط با نهادهای امنیتی اسرائیل، سازمان‌های غیردولتی بانفوذ و مقام‌های ارشد دولت‌های خارجی برای نخستین بار نشان می‌دهد که او در اقداماتی دخیل بوده که می‌توانست بر روابط میان دولت‌ها اثر بگذارد؛ از جمله شکل‌گیری پیوندهای رسمی امنیتی میان اسرائیل و مغولستان.

پس از مرگ اپستین در زندان، برخی از اعضای هیئت مشورتی مغولستان به دلیل ارتباط با او با پیامدهایی مواجه شدند. رود-لارسن در سال ۲۰۲۰، پس از افشای دریافت یک وام شخصی از اپستین در سال ۲۰۱۳، از ریاست مؤسسه بین‌المللی صلح (IPI) کناره‌گیری کرد. مؤسسه IPI تأکید کرده است که این وام هیچ ارتباطی با فعالیت‌ها یا منابع مالی این نهاد نداشته است.

با علنی شدن رسوایی ارتباط رود-لارسن با اپستین،IPI  بیانیه‌ای در محکومیت اپستین صادر کرد و از شرکت حسابرسی «بیگ فور (Big Four)» یعنی KPMG خواست یک حسابرسی قضایی (Forensic Audit) انجام دهد. حسابرسان دریافتند که بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹، پنج کمک مالی از سوی نهادهای شرکتی وابسته به اپستین به IPI انجام شده که مجموع آن‌ها ۶۵۰ هزار دلار بوده است. اسناد مالیاتی IPI همچنین نشان می‌دهد که تنها در سال ۲۰۱۷، سه کمک مالی از سوی اپستین به مبلغ مجموعاً ۳۷۵ هزار دلار دریافت شده است. این سازمان اعلام کرد که معادل این مبالغ را برای حمایت از قربانیان قاچاق انسان و تعرض جنسی اهدا خواهد کرد.

IPI از اظهارنظر درباره مسائل مرتبط با مدیریت پیشین سازمان خودداری کرد. پیام‌هایی که به نشانی مرتبط با رود-لارسن ارسال شد، بی‌پاسخ ماند. باراک نیز به درخواست اظهارنظر پاسخی نداد. او پیش‌تر هرگونه نقش مستمر خود در توافق‌های اسرائیل پس از ترک سمت دولتی را رد کرده بود.

در سال‌هایی که ارتباط باراک با اپستین به‌طور عمومی مطرح شد، نخست‌وزیر پیشین اسرائیل تلاش کرده این رابطه را کم‌اهمیت جلوه دهد. باراک اذعان کرده که به اقامتگاه‌های اپستین در منهتن و جزیره خصوصی‌اش در کارائیب رفته و پس از ترک سمت دولتی، برای یافتن فرصت‌های تجاری با او همکاری داشته است. با این‌حال، می‌گوید تنها «گاه‌به‌گاه» اپستین را می‌دیده و هیچ اطلاعی از نقش او در قاچاق جنسی یا سوءاستفاده از دختران کم‌سن نداشته است. باراک با توصیف این سرمایه‌دار بدنام به‌عنوان معمایی که فعالیت‌های غیرقانونی خصوصی‌اش پنهان مانده بود، اپستین را «نسخه‌ای هولناک از دکتر جکیل و آقای هاید» خواند.

با این‌حال، ایمیل‌ها از دوستی نزدیک میان این دو مرد پرده برمی‌دارند. آن‌ها بر سر موسیقی و ریاضیات با یکدیگر پیوند برقرار کرده بودند و اپستین در مقطعی به باراک نوشت: «افراد بسیار کمی هستند که از گذراندن وقت با آن‌ها لذت می‌برم؛ تو منحصربه‌فردی.» باراک اغلب برای دریافت راهنمایی به اپستین تکیه می‌کرد و در ایمیل ۲۴ فوریه ۲۰۱۴ درباره پرداخت مربوط به هیئت مشورتی مغولستان، در پایان پیام خود، اطلاعات تماس اسکایپش را برای اپستین فرستاد و از او خواست ارزیابی شخصی و مستقیم ارائه دهد.

باراک نوشت: «وقتی با او صحبت کردی، خبرم کن. و بگو برداشتت چیست. در این فاصله، از جزیره لذت ببر».

ایمیل‌های افشاشده ایهود باراک

دو حساب ایمیل متعلق به ایهود باراک، نخست‌وزیر پیشین اسرائیل، که در اکتبر ۲۰۲۴ توسط «گروه هکری حنظله» افشا شد، حاوی جزئیات تأییدشده فراوانی از اطلاعات تماس باراک و اعضای خانواده و دوستانش، به‌همراه ده‌ها تصویر و سند اسکن‌شده منتشرنشده از زندگی شخصی و حرفه‌ای اوست. این مجموعه اطلاعاتی را آشکار می‌کند که در زمان افشا به‌طور عمومی در دسترس نبودند؛ از جمله اشاره‌ای به «کتاب تولد» اپستین و نیز عکس‌های خصوصی، قراردادها و یادداشت‌هایی از همکاری باراک با هیئت مشورتی مغولستان و دیگر نقش‌های مشاوره‌ای‌اش.

حنظله در ۲ اکتبر ۲۰۲۴ افشای «ایمیل‌های نخست‌وزیر اسرائیل» را اعلام کرد. این انتشار با چند تصویر خصوصی از باراک همراه بود؛ از جمله یک «سلفی در آینه»، لباس شوالیه‌ای با الهام از جنگ‌های صلیبی و گذرنامه اسرائیلی نخست‌وزیر پیشین. پیش‌تر نیز برخی ایمیل‌های این افشا در گزارشی از Reason Magazine درباره ارتباطات اپستین با باراک و افرادی در بخش فناوری جهانی منتشر شده بود.

حنظله یک گروه هکری حامی فلسطین است که نخستین بار در دسامبر ۲۰۲۳ ظهور کرد و عمدتاً نهادها و چهره‌های سیاسی اسرائیلی را هدف سرقت داده و افشای عمومی قرار داده است.

پژوهشگران گمانه‌زنی کرده‌اند که حنظله با وزارت اطلاعات ایران ارتباط دارد. تحلیلی از انتشار این داده‌ها توسط Drop Site News  نشان داد که برچسب زمانی صادرکننده ایمیل‌ها به‌طور منسجم با منطقه زمانی محلی UTC+04:30 (آسیای کابل، یا زمان تابستانی ایران) مطابقت دارد. ایران از ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۲ اجرای ساعت تابستانی را متوقف کرده است. پوشش داده‌های مجموعه حنظله تا سال ۲۰۱۸ پایان می‌یابد؛ امری که نشان می‌دهد فایل‌ها احتمالاً چند سال پیش از انتشار عمومی از منبع خارج شده‌اند .

 

[1]  : SIGINT (Signals Intelligence) اطلاعاتی که از سیگنال‌ها و ارتباطات (مثل تلفن، رادیو، اینترنت) به دست می‌آید.
HUMINT (Human Intelligence) اطلاعاتی که از طریق منابع انسانی مثل مأموران، جاسوسان یا مصاحبه‌ها جمع‌آوری می‌شود.
 VISINT (Visual Intelligence) اطلاعات تصویری، مثل عکس‌های ماهواره‌ای، تصاویر هوایی یا ویدئوهای نظارتی.