کشیدگی ردیف و محتوا

اتخاذ سیاست ابهام‌آفرینی در قبال فعالیت‌های هسته‌ای رژیم صهیونیستی و عدم انتشار گزارش‌های رسمی از سوی این رژیم یا آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، موجب شده است اطلاعات مربوط به تأسیسات هسته‌ای اسرائیل عمدتاً بر پایه افشاگری‌ها، برآوردهای اطلاعاتی و تحلیل‌های دانشگاهی استوار باشد. برای نمونه، افشاگری‌های موردخای ونونو، تکنسین هسته‌ای که در سال ۱۹۸۶ جزئیات دقیقی از عملیات تأسیسات دیمونا را افشا کرد، از مهم‌ترین منابع در این زمینه است. اطلاعات مربوط به دیگر تأسیسات نیز توسط منابعی همچون آرشیو اتمی ارائه شده، اما فاقد اثبات قطعی است.

مؤسسه تحقیقاتی سوئدی SIPRI تخمین می‌زند اسرائیل حداقل ۹۰ کلاهک هسته‌ای دارد و این تعداد می‌تواند تا ۳۰۰ عدد نیز افزایش یابد. بر اساس این گزارش، ارتش، نیروی هوایی و نیروی دریایی رژیم صهیونیستی همگی به جنگ‌افزارهای هسته‌ای مجهز هستند. در سال ۲۰۱۲، مجله آلمانی اشپیگل به نقل از کارشناسان آلمانی و اسرائیلی تأیید کرد که موشک‌های مجهز به کلاهک هسته‌ای بر روی زیردریایی‌های این رژیم مستقر شده‌اند. همچنین بر اساس آخرین ارزیابی SIPRI، اسرائیل در حال مدرن‌سازی زرادخانه هسته‌ای خود و ارتقای رآکتور تولید پلوتونیوم در دیمونا است.

در جریان جنگ دوازده‌روزه و پس از هدف قرار گرفتن تأسیسات هسته‌ای ایران در فردو و نطنز، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با تأکید بر لزوم پاسخگویی متقابل، مرکز تحقیقات اتمی نقب (دیمونا) را تهدید به بمباران کرد. این تأسیسات نقش اصلی در برنامه هسته‌ای و تولید سلاح هسته‌ای رژیم صهیونیستی بر عهده دارد. ونونو در افشاگری خود اعلام کرد که تا سال ۱۹۷۷، متوسط تولید هفتگی پلوتونیوم خالص در دیمونا ۱.۲ کیلوگرم (حدود ۴۰ کیلوگرم در سال) بوده است. تصاویر ماهواره‌ای منتشرشده توسط شرکت آمریکایی پلنت لبز(Planet Labs) در سپتامبر ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که رژیم صهیونیستی در حال حفر و توسعه تأسیسات دیمونا است که به باور بسیاری از کارشناسان، با تولید و نگهداری سلاح‌های هسته‌ای ارتباط مستقیم دارد.

 در پی این تهدید، اندیکشده اماراتی الهبتور برآوردی از تعداد اصابت‌های لازم برای تحت تاثیر قرار دادن برنامه هسته‌ای رژیم صهیونیستی ارائه داد:

تخریب تأسیسات سطحی: ۲ تا ۳ اصابت مستقیم با کلاهک‌های بیش از ۱۵۰۰ کیلوگرمی برای وارد آوردن خسارت ساختاری قابل توجه کافی است.

 تخریب تأسیسات جداسازی زیرزمینی: با در نظر گرفتن فنون مدرن استحکام‌بخشی و وجود موانع حفاظتی متعدد، ۶ تا ۸ حمله دقیق با کلاهک‌های نفوذگر برای تخریب سازه شش‌طبقه زیرزمینی لازم است.

ناکارآمدسازی کامل تأسیسات:۱۰ تا ۱۲ حمله هماهنگ برای وارد آوردن خسارت فاجعه‌بار به هر دو بخش سطحی و زیرزمینی ضروری خواهد بود.

با توجه به عملکرد موشک‌های ایران در جنگ رمضان، حمله مستقیم به دیمونا و از کار انداختن آن دور از ذهن نیست. با این حال باید توجه داشت که این تأسیسات احتمالاً محل ذخیره حدود 125 ± 800 کیلوگرم پلوتونیوم خالص است. نشت این مواد، بسته به جهت باد و شرایط آب‌وهوایی، می‌تواند فراتر از اراضی اشغالی، کرانه باختری و غزه، کشورهای همسایه از جمله اردن، مصر و حتی عربستان را تحت تأثیر قرار دهد.

 اما زرادخانه هسته‌ای اسرائیل تنها به تأسیسات دیمونا محدود نمی‌شود؛ بلکه شبکه‌ای پیشرفته و پیچیده است. به عنوان مثال:

  • مرکز تحقیقات اتمی سورک (Soreq) که تنها تاسیسات اتمی رژیم صهیونیستی زیر نظر آژانس بین‌المللی اتمی است، دارای آزمایشگاه‌هایی است که وظیفه طراحی سلاح هسته‌ای را به دوش می‌کشند.
  • تاسیسات هسته‌ای ایلابون (Eilabun) و تیروش (Tirosh)، محل ذخیره‌سازی کلاهک‌های هسته‌ای و دیگر کلاهک‌های زرادخانه رژیم صهیونیستی هستند.
  • تاسیسات شرکت نظامی رافائل در یودفات (Yodefat) و حیفا مسئولیت طراحی و مونتاژ سلاح‌های هسته‌ای و پرتابگرهای آن‌ها را برعهده دارد.

شایان ذکر است که مورد اصابت قرار دادن این تاسیسات‌ها نیازمند بررسی خطرات ناشی از آن توسط افراد متخصص است.